Perjalan
qt sesungguhnya msih baru akan dimulai...
Ya.....
Ini blum akhir dr sgala smbutan kbhgyaan itu...
Qt
sudah berjanji bersungguh2 bukan brarti tak kan lg trbesit keraguan dsna...
Saat
qt bnar2 tak mampu sling mnjamah,
Saat
qt tak prnh dpat sling menatap...
Saat
jrak itu bnar2 mnjd penghalang yg menyesakkan....
Pikiran
ini sibuk berkutat dlm angan nya sndri...
Apakah kau srius??? Apa kau tak kan menyesal??
Knp tak prnh terlontar kata2 cinta dr mulutmu?
Knp tak prnh terlontar kata2 cinta dr mulutmu?
Knp hingg dtik itu tak satupun terucap kta syng?
Hingga akhirnya btuh waktu skian ribu jam untuk dpt mmbuatmu
mengakui bhwa, 'ya,kau menyayangiku'
Aq brharap prasaan tlus dr mu ini dpt sllu ku rasa...
Qt
msih brada di jalur ini...
Msih
dlm hubungan indh ini...
Menikmati
stiap jengkal perjlanan ini...
Mmbuat
indh setiap suasana ini...
Blajar
mengenal, blajar menerima, blajar memahami,
blajar untuk 'saling'....
Apa
sudh tak da lg keraguan??
Aq
brusaha tuk tak prnh meragukan smw...
Hrpan
& anganku msih melesat tinggi ke langit...
Ssekali
tersungkur kmbli mengingat bhwa kakiku masih menginjak bumi...
Aq
trllu takut untuk berharap lebih tinggi lg...
Apa yg kau harapkn dsna??
Apa kau msih tak berani utk mengejarku & trbang lbh
tinggi?
Bgmn jika kau memang tak prnh mengejarku? & aq trus trbang lbh tinggi & tinggi....
Atau malah sebaliknya??? Kau terbang lbih tinggi dr ku & smw anggapanku ttgmu slah???
Sungguh aq msih blajar memahamimu....
Aq hanya ingin mengimbangimu... Beriringan dg mu...
Malam
itu.....
Setelah
ribuan jam aq kembali mmberanikan diri...
Mencari
peyakinan ttg qt...
Bertanya
ttg harapanmu... Brharap tak kan jauh berbeda dg yg ku harap...
Kaupun
mmbuka nya.... & Akhirnya qt bnar2 brjalan beriringan....
Aq
senang... Sllu bangga dg mu...
Dg
yakin ku genggam tanganmu mengejar
kbhgyaan hakiki di depan sna...
Saat
Kau berkata,"akhirnya ku temukan...inilah yg kucari..."
Aq
senang setelah tau mksdnya....
Sungguh
senang krn kau bnar2 mmbuat ku yakin atas ketulusan itu...
Tp
ada sdkit rasa kecewa... Trnyata bru skrg .....
Yah,
tak ada yg perlu d prmslahkan... Smw hanya mslh waktu...
Perjalananku
kali ni terasa beda...
Aq
benar2 merintis dr awal....
Blajar
pelan2 dr hal yg paling sederhana...pling kecil...
Ttg
makna.... Benar2 mengerti makna...
Tak
terburu2... Menikmati stiap waktu dalam
langkah pelan ini...
Kaupun
berbeda.... Cukup hanya dg Mnjdi dirimu sndri...
Mampu
mmbuat rasa pnasaranku brtmbah tiap harinya....
"klo yg lain, biasanya abis jdian lgsg ngumbar
kemresaan, manggil syank,,,
Ngegombal,,, ngumbar kt2 cnta,,,minta ini itu,,, & utk mmbwtmu melakukan itu btuh waktu
bertahap yg bner2 bkin gemez... Benar ktamu beib.... 'tak perlu tiap saat
mengumbar kta synk,yg pling pntg tindakan qt sudh menggambarkn rsa synk qt'....
Kau bnar2 menarik, tak lgsg berlaku spt yg lain.... Pelan2 tp satu per satu
itupun trjdi... Mmberi kelegaan trsndri..."
Kurasakan
khdiranmu stiap saat...
Mnjajikan
saat2 indh saat qt bnar2 dpt brjumpa....
Kejutan
sderhana yg mmbuatku bhgya....
Sepele
mgkn mnrut orng lain,,, bhkan tak sdkit yg branggapan itu g pntg,,,
Tp
mnrtku saat2 itu sgt mengesankan...
>>
senang jika kau mau mengingat tgl 14 mei 23:29 WIB
>>
pas liat gmbar di sampul fb mu....
>>
pas bca Status mu "akhirnya ktmu jg woi... Ini lo yg aq cari..."
>>
pas prtma denger lgsg km bilng synk aq....
>>
pas prtma kli denger km kngen aq...
>>
pas awal km manggil beib, synk...
>>
pas km bilang, "akan aq usahakan nnti bs pulng....biar bs ktm
kluarga,sodara2, daaaan 'pacarku'..."
>>
pas km bilang km bangga punya aq...
>>
pas qt mengkhayal bgmn jika nnti abangku brtanya mengenai qt...
>>
pas tb2 km telf cm bwt bilang, "aq kngen km beib"....
>>
& pas2 yg lain....
Kau
sll istmewa... Tramat istimewa...
Mmberi
warna dlm stiap hriku...
Memupuk
smangat dlm tiap sisa perjlananku...
Aq
tkut rasa ini brlebihan,,,
Ingtkn
aq utk te2p brjlan pd batasan2 itu....